می دونی قضیه چیه، هیچ وقت نفهمیدم من آدم احساساتیم یا همه ی مردم دارن تظاهر به احساساتی نبودن می کنن. یه جورایی انگار تو جامعه فرهنگ شده اونی که احساساتش رو بروز می ده آدم ضعیفیه، مرد باید قوی باشه!!! و از این مذخرفاتی که هر روز داریم می شنویم. به نظر من غلطه هر کس باید اون کاری که دلش می خواد و غریزش بهش می گه رو انجام بده، اگه غریزت تمایل داره حس خودت رو بیان کنی برای چی سرکوبش می کنی!؟ مطمئننا اون غریزه ی سرکوب شده به صورت عقده بعدا خودش رو نشون می ده، اون موقعست که دیگه کار از کار گذشته، یه عقده ی جدید به عقده های زندگیت اضافه می شه. عقده ی سرکوب احساسات دیگران، اونوقته که وقتی یه آدم احساساتی رو می بینی حالت می خواد بهم بخوره چون این غریزه درون خودت بوده ولی اونقدر سرکوبش کردی که ازش متنفر شدی. نمی دونی این اون نیست که داره اشتباه می کنه، این تویی که داری اشتباه می کنی.