یک حس زیبا پشت بعضی از اهنگ ها پنهان شده که وقتی بهشون گوش میکنم انگار تمام غم هام به خواب زمستانی میروند. ارام، ارام با هر نوتش نارامی ها را از دلم پاک میکنه و یک تصویر همیشگی را بهم نشان میدهد. اما دریغ قبل از اینکه بخوام بهش عادت کنم پر میکشه و میشینه روی یک اهنگ دیگر. اونوقت من باید دوباره انقدر بگردم تا دوباره پیداش کنم و تا فقط چند لحظه ی دیگه تجربه اش کنم.