مشکلی که برای من مثل کوه بزرگی برسر راهم قرار گرفته، شاید از نظر دیگران تپه ای در دور دست ها باشد. از اون زمانی که یادم میاد توی تمرکز کردن مشکل داشتم. همیشه حواسم به چیزهای جدید جلب می شد. البته این موضوع خیلی وقت ها برایم یک نکته مثبت محسوب می شد ولی الان هم چند وقتی میشه که حس که به یکی از بزرگترین مشکلاتم تبدیل شده. من قادر به تمرکز روی یک مطلب نیستم. زمانی که خواندن نوشته ای را شروع می کنم به انتها پاراگراف نرسیده سرنخ موضوع را از دست می دهم. انگار این افکار نیستن که در اختیار ذهن من هستند بلکه این ذهن من است که با هر فکر جدید به گوشه ای کشیده می شود. این موضوع باعث می شه که هیچ وقت نتوانم روی پروژه ها و مطالب بزرگ تمرکز کنم. هیچ وقت نتوانم مطلابی بیش از چند سطر بنویسم. چون ذهنم مسیر افکارم را از دست میده. اخیرا دیگر مشکل تا حدی پیش رفته که زمان صحبت کردن با اشخاص هم رشته کلام از دستم خارج می شود و فکرم به مطلب دیگری جلب می شود. حافظه ام به شدت کوتاه شده، انگار اون بالا هیچ چیز سر جای خودش نیست. همه چیز را به محض رسیدن گوشه ای می گذارند و سراغ مطلب جدید می روند. نمی دانم آیا خودم به تنهایی می توانم این مشکل را برطرف کنم؟ یا اینکه باید برای حل آن به روانپزشک مراجعه کنم؟ به هر جهت چند روزی می شه که موسیقیه متال را کنار گذاشتم و کلا کمتر موسیقی گوش می کنم. اون چند ساعتی هم که در روز موسیقی گوش می کنم فقط آهنگ های کلاسیک یا پاپ ایرانی گوش می کنم که ارامشم را از دست ندهم. اما می ترسم بدون اینکه متوجه شوم باز هم به نقطه 0 باز گردم. 

حس می کنم نیاز به کمک دارم...