دلیلش عدم تمایل یا شاید توانایی در بیان احساسته
ادم های به ظاهر بی احساس بیشتر عاشق شعرن
انگار نتونستن احساساتشون را اونجوری که میخوان به دیگران منتقل کنن، اون هم جمع شده و جمع شده تا اینکه الان مجبورن با خوندن شعر اون جنبه از شخصیتشون رو ارووم کنن.
بازم خدارو شکر که این شعرها هستن. وگرنه خدا میدونست برای ارووم کردن خودشون چیکار میخواستن بکنن.
ولی خارج از این صحبت ها، داشتن شعر خوب نعمت اما نعمت بزرگتر داشتن کسیه که بتونی براش اون شعرهایی را که با کلی ذوق و شوق پیدا کردی بخونی.
چون تنهای شعر خوندن هیچ لطفی نداره.